Wat recreatiegebieden kunnen leren van de manier waarop themaparken vooruit plannen

Plannen in decennia in plaats van in seizoenen

Een groot park ontwikkelt in stappen die elkaar versterken: eerst het verhaal, dan het decor, dan de capaciteit, dan het verblijf. Elke stap maakt de volgende logisch en financierbaar.

Gebieden en gemeenten doen het vaak omgekeerd: eerst een investering die beschikbaar komt, en dan de vraag hoe die in het geheel past. Daardoor blijft een gebied een verzameling voorzieningen in plaats van een bestemming.

Eén regisseur maakt het verschil

In een park is duidelijk wie beslist. In een gebied zitten ondernemers, gemeente, vastgoedeigenaren en terreinbeheerders aan tafel, allemaal met een eigen belang en eigen ritme.

Daarom werkt een gebied zelden zonder iemand die verbindt, agendeert en doorpakt. Dat hoeft geen extra bestuurslaag te zijn. Vaak is één ervaren regisseur met een helder mandaat genoeg om plannen in uitvoering te krijgen.

• 01Zet het verhaal van het gebied op papier voordat u investeringen kiest.
• 02Maak een meerjarenlijn met twee of drie zichtbare stappen per jaar.
• 03Benoem iemand met mandaat die partijen bij elkaar houdt.
• 04Meet aantrekkingskracht ook buiten het hoogseizoen.

Spreiding is aantrekkelijker dan pieken

Een gebied dat alleen in juli en augustus vol zit, kan nauwelijks personeel binden en nauwelijks investeren. Programmering in het voor- en naseizoen levert stabielere omzet en rustiger drukte op de piekdagen.

Themaparken doen dit met seizoensprogrammering. Voor een gebied werkt hetzelfde principe met evenementen, routes en samenwerking tussen ondernemers.

Van visiedocument naar volgend seizoen

De meeste gebieden hebben geen gebrek aan visie. Er ligt een document, vaak een goed document. Wat ontbreekt is de vertaling naar wat er voor de volgende zomer daadwerkelijk klaar is.

Die vertaling is het werk: kiezen wat eerst gebeurt, benoemen wie het doet en bijhouden of het gebeurt. Zonder dat blijft het plan een plan.